Monsterlijk

20 Aug

Inwoners van Alphen aan den Rijn, Boskoop en Rijnwoude, medeburgers!

Vandaag zijn alle scholen weer begonnen, zelfs De Zwanenburcht! Ik wens natuurlijk alle kinderen een fijn schooljaar toe, in het bijzonder die 7 kinderen en hun ene leerkracht in Zwammerdam. Natuurlijk is er de afgelopen week ook in de omliggende dorpen veel plezier gemaakt, maar, het is nu eenmaal zo, nérgens in Nederland (denk ik) werden zoveel kinderen vermaakt als bij het bijna vijftigjarige Alphense Vakantiespel. Want 1700 kinderen en 500 begeleiders en stafleden, dát is wel een heel grote kluit.
Elk jaar opnieuw wordt bij dat vakantiespel een nieuw thema gekozen, en worden alle activiteiten binnen dat thema opgebouwd. Dit jaar was het thema ‘Monsters’, en richtte zich alles en iedereen op het uit de ‘monstertuin’ ontsnapte monster Rex. Weer eens wat anders dan de uil Fred, die tegenwoordig als Lev in Avifauna zit, maar die een halfjaar lang vrij rondvloog en de buurt terroriseerde, volgens de pers, tenminste.
Maar terug naar Rex. De Alphense politie, de eigen, in witte pakken gehulde, CSI (Crime Scene Investigation) én alle kinderen waren op zoek naar Rex! Maar aan de andere kant was een actiegroep de hele dag bezig met hun ‘Free Willy’ show, oftewel, “Monsters Vrij in de Wei”. Dat maakte het thema allerminst tot een horrorshow, maar meer tot een allegorie, namelijk dat iedereen en alles het recht op vrijheid heeft.
Gelukkig kregen alle kinderen zaterdag een kaart van Rex, waarin hij/zij aangeeft de vrijheid gevonden te hebben, in MONSTER! Eind goed, al goed.

Natuurlijk werd het thema nogal luchtig behandeld, zeker bij de oranje en gele groepen van de jongste kinderen. Maar ook onze Moycha (9) bleek zich weinig van dit monsterlijke gebeuren aan te trekken.

Ikzelf mocht een paar dagen als staflid, compleet met rood Monster T-shirt, een bijdrage leveren. Want dat vakantiespel lijkt op een vliegdekschip, met witte T-shirts voor de deelnemers, gele voor de leiding en rode voor de stafleden. De ‘top’ herken je aan de Walky Talky’s!). Tijdens al die spelletjes (wel eens 15 x hints gedaan, 25 x een eierrace begeleid of tonnen water over de zeephelling laten stromen?) zie je heel veel soorten kinderen. Van heel stille, tot heel drukke, van heel dunne, tot heel dikke kinderen, die allemaal, elk op de eigen manier, heel veel plezier hebben. Er zijn ook altijd kinderen bij die met iedereen contact maken, je elke keer weer gedag zeggen, en vaak frank en vrij hun mening naar voren brengen. Niet helemaal vreemd, mijn favoriete type kind. Eén daarvan was een meisje dat ik maar “B” zal noemen. B vond het allemaal prachtig, wilde graag driemaal van de zeephelling af, maar kwam het natuurlijk wel netjes vragen. Zo’n type die aan alles wil meedoen, alles durft, het allemaal even prachtig vindt, maar zich altijd netjes blijft gedragen. Wel, toen ik, weer ‘in burger’, vrijdag Moycha na de verkleedoptocht weer ophaalde, werd ik opnieuw door B gespot. Babbelend en wel, natuurlijk. Ik vroeg haar of ze ook ’s avonds naar de lampionnenoptocht kwam, maar toen ging ze toch wat bedenkelijk kijken. “Ja, weet U, ik weet niet of dat van mijn vader en moeder mag. Eigenlijk mocht ik eerst helemaal niet meedoen, want met die monsters, dat vinden ze helemaal niet goed. We zijn Christelijk, namelijk!”
Tja, dát had ik natuurlijk al begrepen, maar ik had er niet aan gedacht dat dit ‘horror’ thema in bepaalde Christelijke gezinnen verkeerd zou vallen. B was heel opgelucht toen ik zei dat ik zelf ook ‘Christelijk’ was, en dat ik dat wel kon begrijpen. Maar ook dat echt niemand, Christelijk of niet Christelijk, bij dit evenement echt in Monsters, Spoken of Griezels geloofde, ze deden alleen maar alsof. Hierdoor gesterkt, zei ze het nog een keer te vragen. Dag B!
Helaas heb ik B niet gezien, die avond. Misschien was ze er wel, overigens, maar uit die duizenden mensen, zelfs op het normaal superlege Thorbeckeplein, en helemaal in onze smalle winkelstraten, er één meisje uit te halen, dat lukt niet. Ik hoop dat ze het toch heeft meegemaakt, anderzijds heb ik respect voor de mening van haar ouders, ook als ik het er zelf niet mee eens ben.
B, ook veel plezier op school en tot volgend jaar!

En nou hoop ik maar dat PvdA kopman Wim Roest dit niet gelijk ook van de benaming ‘belachelijk’ gaat voorzien, zoals hij deed bij het autoverbod in een diep Christelijke gemeente. Want wie geen respect heeft voor de ander, kan tenslotte ook zelf geen respect verwachten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: