Tag Archives: D’66

Nieuw College, Nieuwe Politiek?

29 nov

Tombola
Tja, beste lezers, met de merkwaardige, maar te verwachten, verdeling in Stad versus Platteland zat het erin dat de collegeonderhandelingen in het nieuwe Alphen aan den Rijn in een tombola zouden eindigen.
Met CDA, Nieuw Elan, VVD, D’66 en SP wordt de volgende periode wel ‘spannend’, als dit verbond al niet vooraf uit elkaar knalt op de verdeling van wethouders en portefeuilles. Tja, de diverse hertellingen van de stemmen voorspelden al weinig goeds, en nu ook nog ‘verkiezingsfraude’, het zit de nieuwe gemeente Alphen aan den Rijn toch al niet mee.

Volatiel
Het, na jarenlange trouwe dienst afdanken van de CU heeft tot gevolg dat naast D’66 nu ook de SP in het college opgenomen zou worden. Dát alleen al maakt dit college tot een kruitvat. Want hoelang zullen de ‘Niet lullen maar poetsen’ mentaliteit van de SP de ‘Niks poetsen, eerst lullen’ cultuur van D’66 het met elkaar uithouden? Dáárover heb ik in het verleden toch de nodige irritatie meegemaakt. Natuurlijk willen beide partijen al vele jaren dolgraag in dat college zitten, dus is er deze week veel water in hun wijn gedaan. Maar hoe lang dat goed gaat, in het college én in de raad? Inderdaad, spannende tijden.

Nieuwe Politiek?
Tja, het moet duidelijk zijn dat ik, vanuit Nieuw Elan, me nooit in de sandwich van CDA en VVD had laten manoeuvreren. André vindt het misschien niet leuk dat ik dit zo schrijf, maar ik vrees dat de oude collegebroeders elkaar heel snel op hun oude projecten zullen terugvinden, en Nieuw Elan voor voldongen feiten gaan stellen. Nu lijkt het erop dat ik de SP en D’66 in de coulissen plaats, maar dat is niet waar. Wel lijkt het me dat die beide partijen steeds zullen proberen voor hun eigen, sterk verschillende, standpunten medestanders te zoeken en daarvoor hun steun op andere punten beschikbaar stellen. En dat betekent dat de standpunten van Nieuw Elan al vaak in het college gaan sneuvelen, laat staan in de raad waar hen ook nog een geharnaste sociaal/christelijke oppositie wacht.

Nieuw beleid
We zullen moeten afwachten wat er uiteindelijk uit de hoge hoed wordt getoverd, maar, eerlijk gezegd, denk ik dat niet de woorden in het collegeprogramma, maar de daden de toekomst van onze gemeente bepalen. De samenstelling van dit college voorspelt weinig goeds voor een ommezwaai in het Stadshartbeleid, waarbij het cruciaal is dat de ambities van dorpen (en wijken) tot ‘het boodschappen doen’ beperkt blijven. Ik vraag me af wat het wisselgeld van de VVD was om hun pluche vast te kunnen houden. Het zou me niet verbazen als de provincie bijvoorbeeld opeens wél de aanleg van de ‘Westelijke Rondweg’ zou gaan steunen, tenslotte is die ‘bypass’ al jarenlang een gezamenlijke hobby van VVD én CDA! We gaan het wel lezen, over een paar weken!

Verlies
Tja, hoe je het ook draait of keert, twee wethouders gaan vertrekken. Voor Hélène Oppatja is ‘terug in de raad’ niet zo’n probleem, met het familiebedrijf op de achtergrond. Maar Michel du Chatinier moet een nieuwe baan zoeken, en het lijkt me niet dat hij na al die jaren bestuur weer jaarverslagen gaat controleren. Met zijn ervaring én reputatie als wethouder zal het hem niet zoveel moeite kosten érgens buiten Alphen aan de kost te komen, en daarmee zijn we hem als gemeente wel kwijt. Jammer, maar zo werken de wetten van de politiek.

Conclusie
Mijn analyse van de afgelopen verkiezingen in mijn voorgaande blogs blijft gewoon overeind, maar het lijkt erop dat bij de vorming van het nieuwe college heel andere motieven een rol speelden. Wat dat zijn, dáár zullen we voorlopig niet achter komen. Met name de rol van de SP wordt heel cruciaal, tenslotte heeft de partij de reputatie gewoon weg te lopen, of weg te blijven, als besluitvorming hen niet bevalt. Zoiets heeft in een college aanmerkelijke gevolgen, dus ook die SP zal moeten inbinden. Dat laatste zal Ronald Geurts wel gemakkelijker afgaan dan Jo Schriek, dát wel weer.
Maar het kán weer leuk worden, in ieder geval voor de Alphense politici!

Nieuwe Politiek?

26 nov

Democratie in Alphen aan den Rijn
Bauke de Haan is, zonder twijfel, een zeer integer (oud-)politicus, waarvan je kon verwachten dat hij zijn opdracht serieus oppakte. Ook zijn rapport is gedegen en goed onderbouwd, maar is het daarmee ook goed? Helaas is Bauke, als ex-fractievoorzitter van het CDA, ook een exponent van de ‘Oude Politiek’ en ook bij zijn partij heb ik geen enkele behoefte opgemerkt dat ze daar vanaf willen. Derhalve is zijn advies er weer één van rekenwerk om een stabiele meerderheid te krijgen. Voor een coalitie waarin het beleid voor de komende vier jaar weer in vergaande mate vooraf vastgelegd zal zijn. Niks nieuwe politiek dus, tenzij Nieuw Elan daar nog iets aan gaat doen, tijdens de onderhandelingen. Tja, en hoe je het ook wendt of keert, op de beproefde CDA methode worden dan toch opnieuw 15 gekozenen gedwongen hun politieke heil in punten en komma’s te zoeken. Het zou toch eens tijd worden NIET alles van tevoren uit te spellen, en ook de oppositie actief te betrekken in het besluitvormingsproces vóór in meerderheid wordt beslist. Anders wankelt ook de nieuwe gemeente van frustratie naar frustratie, vrees ik. En dát heeft met democratie niets te maken.

Breed College
Helaas lijkt niet gekozen te worden voor een breed college. Dat had er gemakkelijk kunnen komen door vooraf een lijst op te stellen van de voornaamste kernpunten van het toekomstige collegebeleid. Daarna had geïnventariseerd kunnen worden, welke partijen daaraan positief zouden willen meewerken, zonder zich vooraf vast te leggen op één specifieke oplossingsrichting, zoals nu weer gaat gebeuren. Uiteindelijk zouden dan alleen díe partijen uit de boot vallen, die uit de boot willen vallen. Maar over de voorstellen die vanuit het nieuwe college zouden komen, zou in én buiten de raad in alle openheid nog gediscussieerd kunnen, en moeten, worden, zodat het dualisme, dat jarenlang compleet ondergesneeuwd was, de politiek in Alphen aan den Rijn aantrekkelijk zou kunnen maken.
Zoals het nu lijkt, zal die politiek weer voorspelbaar en saai worden, zodat het volgende college door misschien nog maar een kwart van de kiezers gekozen gaat worden…..

Bauke zal wel zien…
Maar natuurlijk bepaalt niet Bauke het collegebeleid, die onderhandelingen moeten nog beginnen. Maar het kiezen van een smal meerderheidscollege vanuit CDA, Nieuw Elan, D’66 (eindelijk!) en de CU betekent voor PvdA of VVD dat ze zich moeten schikken naar wat deze vier partijen al onderling hebben besproken. Het lijkt me dat de PvdA zich in die positie een stuk gemakkelijker zal bewegen dan de VVD. Die laatste partij was immers jarenlang dé bepalende factor in de Alphense politiek, en zal zich maar moeilijk kunnen schikken in hun nieuwe rol in dat college. Aan de andere kant, als Nieuw Elan in die coalitie terecht komt, heeft de, uitermate verbrokkelde, club van oppositiepartijtjes beslist behoefte aan een grote fractie met de nodige bestuurservaring aan hun zijde. Want de verschillen tussen SP, GL, SGP, RGL en BA zijn groot, en hun overeenkomsten minimaal. Zonder ‘grote leider’ wordt het dus weer niets met die oppositie, bij een zetelverdeling waarbij hun rol belangrijker kan zijn dan vroeger.
Daarbij, VVD én Nieuw Elan samen in een coalitie zou té gemakkelijk tot de nodige interne spanningen in dat college kunnen leiden. Want Nieuw Elan is dan wel niet de oorzaak van de oorveeg die kiezers die VVD gaven, maar duidelijk wel de aanleiding.

Reinder ziet..
Nee, mensen, laat de VVD maar eens rustig buiten het college, als oppositieleider, orde op zaken stellen, en trek de PvdA aan boord om het linkse geluid ook ín dat college te laten horen. Alphen heeft er niets aan als VVD, Nieuw Elan én het CDA elkaar rechts proberen in te halen, zonder dat CU en D’66 daar veel aan kunnen doen.
Kortom, inzetten op een college van CDA, Nieuw Elan, PvdA, CU en D’66 en op een programma dat alleen op hoofdlijnen is uitgewerkt. Met een sterke oppositie rond ex-grootmacht VVD die zich actief wil én kan bemoeien met de besluitvorming in onze gemeenteraad. Die situatie is voldoende om de Nieuwe Politiek een kans te geven, en daarmee de democratie in Alphen aan den Rijn.

Revolutie in Alphen aan den Rijn?

15 sep

Patstelling
Het lijkt erop dat de Alphense raadsleden zich eindelijk realiseren dat, na drie jaar politiek geklungel, de eerste verkiezingen in de nieuwe fusiegemeente Alphen aan den Rijn wel eens de omwenteling te zien kunnen geven waarop vele partijen al jaren hopen en die anderen juist vrezen.
Dus komen nu de excuses op tafel, van de coalitie dat ze zo lang alleen hun eigen zin hebben doorgedreven, en van de oppositie dat ze zich alleen maar tegen het college hebben afgezet.
Te weinig politici realiseren zich dat, als je maar lang genoeg aan de ‘macht’ bent geweest in het stadhuis, je onvermijdelijk een onderdeel vormt van de problemen die je wordt geacht op te lossen. Uiteindelijk leidt dit niet alleen tot de “Tweedeling in Alphense raadszaal” waarmee Alphen.CC op zaterdag 14 september opende. Het leidt ook tot een politieke patstelling waarin politici elkaar de schuld geven van alles wat er de afgelopen jaren NIET is gebeurd.
In een échte democratie worden besluiten uiteindelijk genomen door de meerderheid, maar worden de belangen van de minderheid steeds zichtbaar in die besluitvorming meegenomen. Iedereen weet dat de laatste jaren van dat laatste in Alphen nauwelijks sprake van is geweest.

Historie
Toen ik ooit, alweer 40 jaren geleden, bestuurslid werd in het Buurtcentrum Ridderveld, een soort schaduwcollege van nieuwbakken Alphenaren, zwaaiden de christelijke partijen, later het CDA, de scepter in Alphen aan den Rijn. VVD en PvdA waren bijwagens die mochten meedoen zolang ze het grote CDA spel niet stoorden. Dat gold ook voor de ‘Nieuwe Alphenaren’, zodat we noodgedwongen onze eigen zaakjes maar regelden.
Maar in de tachtiger jaren veranderde dat toen bleek dat in de snel groeiende stad met haar ambitieuze, jonge, inwoners vooral de VVD hoge ogen gooide. De partij die vanaf de negentiger jaren haar stempel op vrijwel alles drukte. Die partij kon dat doen omdat CDA, PvdA en D’66 zich meer zorgen maakten over hun collegezetel dan over hun kiezers. Een situatie die niet veranderde toen D’66 plaats maakte voor de CU. D’66, GL en SP wilden zó graag in dat college meedoen, maar werden daaruit geweerd. De kleine lokale partijen, waaronder ‘mijn’ Leefbaar Alphen, moesten zich tevreden stellen met de kruimels die van de coalitietafel vielen. De ‘bom’ onder die Alphense politiek werd gelegd toen VVD leider Ruud Gebel wat ál te opzichtig uitvoerde wat velen al verwachtten, en de voltallige oppositie al in de hoek zette vóór ze zich hadden kunnen melden. Tja, de rest is historie, met een gevallen burgemeester en twee gevallen wethouders als trieste dieptepunten van drie jaar ondemocratisch aanrommelen. Het meest trieste is dat de ‘daders’ niet van ophouden weten, en zelfs vlak voor nieuwe verkiezingen nog steeds onverkort vasthouden aan hun gelijk.

Democratie?
In een échte democratie is het zo dat de kiesgerechtigde burger zijn of haar keuze laat vallen op de politieke partij die qua doelstelling en politieke stijl het meest overeenkomt met de eigen wensen en politieke beleving. In de praktijk blijkt dat in werkelijkheid slechts een deel van die kiesgerechtigden gaat stemmen, en dat de overgebleven kiezers niet bepaald een representatieve vertegenwoordiging van onze bevolking zijn.
Te veel kiezers hebben geen interesse (meer) in wat er buiten hun directe levenssfeer gebeurt, en gaan daarom niet stemmen. Een groeiend aantal is wel geïnteresseerd, maar verloor het vertrouwen in politiek en politici, en gaat daarom niet stemmen. Weer anderen kiezen helemaal niet, maar brengen wel braaf hun stem uit op ‘hun’ partij, wát die partij ook doet: De klevende kiezer. Natuurlijk zijn er ook nog kiezers die weloverwogen voor een partij kiezen, of daar zelfs lid van zijn of worden. Eigenlijk de enigen die zich wat van partijprogramma’s en standpunten aantrekken. Dan zijn er nog de vele opportunisten die achter de partij of lijsttrekker aanlopen die hen het meeste voordeel belooft. Zonder te kijken naar wat die partij vérder nog allemaal wil, of deed. Dát zijn de stemmers die in wezen de uitslag grotendeels bepalen. Als ze tenminste gaan kiezen, anders bepalen ze alleen de polls. De laatste groep is die van ‘zo gewonnen, zo geronnen’. Ze zijn gemakkelijk te paaien met mooie beloften, maar lopen weg op het moment dat de democratische praktijk van compromissen hen niet brengt wat ze verwachtten. Ze nemen niet de verantwoordelijkheid voor hun keuze!

Hoop op verandering?
In de huidige gemeente Alphen aan den Rijn zie ik weinig heil voor alternatieve democratische uitspattingen. Illustratief zijn de CDA en VVD kiezers in Groenoord, die mordicus tegen de ‘kleine bypass’ door hun wijk zijn, maar wel al jaren braaf blijven stemmen op de partijen die deze aansluiting, via de Maximabrug, op de N11 nastreven. Een ander voorbeeld is de Lage Zijde, waar, helaas wat laat en opportunistisch, steeds meer burgers buikpijn van kregen, maar waarin, in de woorden van Lyda de Jong, onze coalitiepartijen bleven ‘geloven’! Ik zou het liever ‘geobsedeerd’ noemen en die obsessie leidt ertoe dat drie lijsttrekkers nog steeds hún partijhobby daar boven water proberen te houden. Echt, de meeste Alphenaren zal het een zorg zijn wat er bij dat Thorbeckeplein gebeurt.
Nee, als er niet toevallig een fusie aan de hand was, had de bestaande patstelling tussen die geobsedeerde coalitie en de gefrustreerde oppositie nog járen kunnen duren. Tot de laatste Alphense kiezer, misschien.
Nu duizenden kiezers uit Boskoop en Rijnwoude zich bij ons Alphenaren komen scharen, bieden deze verkiezingen ruimte voor échte veranderingen. Vooral omdat het erop lijkt dat deze nieuwe kiezers veel meer interesse hebben in het scheppen van een voor hún dorp interessante politiek, dan de ‘Alphense’ kiezers die door die lange politieke malaise in grote mate verstek zullen laten gaan. Voorkeursstemmen zouden de verhoudingen tussen, maar ook binnen de partijen wel eens fundamenteel kunnen wijzigen. Of het er daardoor allemaal béter op wordt, dát moeten we maar bezien. Maar dat de gewijzigde verhoudingen binnen het actieve kiezersvolk ook leidt tot échte veranderingen in het gemeentelijk beleid, dat wens ik vooral de Alphenaren toe.

DEMOCRATEN ’66?

28 feb

Inwoners van Alphen aan den Rijn, Boskoop en Rijnwoude, medeburgers

Normaal maak ik me niet zo druk over wat politici in andere gemeenten wel of niet doen, maar met de fusie voor de deur wordt dat natuurlijk wel anders.
Het Alphense D’66 raadslid Driesen schreef kort geleden een blog onder de welluidende naam: “De Alphense VVD blijft me verbazen”.

Maar nu, medeburgers, verbaas ik me, mét veel betrokken burgers, over het Rijnwoudse D’66 gemeenteraadslid die medeburgers oproept hun verzet tegen de hoge Maximabrug maar te staken omdat die er toch wel komt. En dat terwijl hun democratische mogelijkheden nog lang niet verbruikt zijn. Net nu ik lees dat, inmiddels emeritus, predikant Gilbert Baudet de regionale D’66 op één lijn gaat brengen, vertelt fractievoorzitter Bert Bosch dingen die ik, in 1966 op de Groningse Grote Markt, toch van de grote voorman Hans van Mierlo anders had begrepen.
Ik snap het wel, het is voor veel politici een survivaltocht geworden op weg naar een raadslidmaatschap in de nieuwe gemeente, maar je eigen roots ervoor opofferen lijkt me niet de juiste weg.

Over die Maximabrug kunnen we kort zijn, vreemd genoeg. De brug die de gemeente Alphen voor ogen staat, en waarin de gemeente Rijnwoude wordt meegesleept, wordt een kolos die letterlijk leidt tot Nergenshuizen. Een monument voor de onbetaalbare droom over een ‘Westelijke Rondweg’, die vroeger de ‘Grote Bypass’ heette. Áls dat enorme ding gebouwd wordt, vijf en een halve meter hoog (nou ja, alleen het wegdek al) en vier rijbanen breed, zal het nog generaties na ons bekend staan als het ‘Monster van Gebel’. Ook een manier om je onsterfelijkheid te garanderen, natuurlijk.

Medeburgers, als jullie even hebt meegelezen wát er in Alphen aan den Rijn de laatste jaren allemaal fout is gegaan, dan móet je toch, optellend en aftrekkend, tot de conclusie komen dat de fameuze NUON pot met al die tegenslagen, en het Cultuurpaleis, al bijna op is. Ambitie of niet, we mogen blij zijn dat de gemeente nog genoeg geld over heeft om die brug überhaupt te bouwen. Wanneer de beloofde rest volgt, is al een open vraag, maar de financiering ervan is niets minder dan een sprookje. Daarbij weten politici niet hoe ze het ‘probleem’ rond een 4-baans N207 moeten oplossen want ook daar is geen geld voor beschikbaar. Die weg wordt gewoon nooit gebouwd, en dus is die Maximabrug een nutteloos prestigeproject geworden. Die brug, én die weg, is ook, met de nieuwe aansluiting van de N11 op de A4 volkomen, nutteloos voor ons bedrijfsleven. De Alphense bedrijven, verenigd in de VOA, moesten en zouden een vierbaans verbinding met de A4 hebben, terwijl die verbinding er, via die N11, allang ligt. Geen wonder dat ze nu al problemen om de slechts 1 miljoen Euro op te hoesten die wethouder Hoekstra hen vraagt. Nou ja, hoe belangrijk is dat dan? Want wat is nou 1 miljoen voor de grootste ondernemersclub van Nederland?
Nee, als de gemeente Alphenaren écht wil helpen, stoppen ze het geld, gereserveerd voor de Rijn-Gouwelijn, die ook al niet doorgaat, in tenminste één “Bodegraven boog”. Dát is tenminste een betaalbare oplossing die snel geregeld kan worden en de enorme files bij Bodegraven in ieder geval oplost.

Intussen is Koudekerk prima geholpen met een lage, tweebaans brug over de Rijn, die het industrieterrein, via de huidige infrastructuur, direct in verbinding brengt met de N11. Dát was ook de bedoeling van zowel de gemeente Rijnwoude, de provincie én het Koudekerkse bedrijfsleven. Tja, en die extra brugwachter kun je heel gemakkelijk betalen als je 25 miljoen op die brug kunt besparen. En de Oude Rijnzone blijft die afschuwelijke puist in ons vlakke landschap bespaard.

De huidige Alphense coalitie zit muurvast in hun eigen droom verankerd, en heeft de gemeenteraad van Rijnwoude in die droom meegesleept. Maar de nieuwe gemeenteraad, die we volgend jaar gaan kiezen, zou wel eens heel anders over deze geldsmijterij kunnen denken.
Dát is waar ze bij ‘Maak het Hart niet Hard’ op hopen, en waar de zittende politici, inclusief Bert Bosch van D’66, voor vrezen.